Snippers zijn columns of korte verhalen die maandelijks worden gepubliceerd

 

Storm in een glas water

Over echt nieuws

Vandaag raast de eerste voorjaarsstorm over ons land.
Wie het nieuws een beetje volgt moet volgens mij wel happy zijn met dit weersverschijnsel. Staan de media eindelijk eens vol met weinig zeggend nieuws waar we wèl blij van worden. Geweldig om mensen over het strand te zien waaien terwijl ze genadeloos worden gezandstraald, om maar te zwijgen over al die ontwortelde bomen die nietsvermoedend ophef veroorzaken op de met stormafval bezaaide rijweg. Eentje heeft er zelfs een auto geraakt.
“Allemaal bukken!” weet de bestuurder nog juist naar zijn geschrokken reisgenoten te roepen, waarna een uit de kluiten gewassen conifeer het dak en de moterkap van zijn auto gretig omarmt.
Natuurlijk maakt hij voor het uitstappen eerst een sensationele selfie. Voor het nageslacht vermoedelijk, want dat hij deel uitmaakt van een historisch onvergetelijk feit is wel duidelijk, in ieder geval voor de bestuurder.
“Ik heb wel een half uur op de onmiddellijk gewaarschuwde brandweer moeten wachten,” verklaart de breedlachende, niet echt geschrokken automobilist even later aan de gretige verslaggever. Alsof de hulpdiensten met dit onstuimige weer niets anders te doen hebben.
“Het is een splinternieuwe wagen, maar dat kan me niets schelen! Hij is toch allrisk verzekerd.”
Ik weet zeker dat dit voor meelevend Nederland een hele geruststelling moet zijn. Ik verbaas me trouwens over de vlugheid waarmee verslaggevers dit soort schokkende gebeurtenissen weten te bereiken. Ik vrees dat de reporter de conifeer al lang in het oog hield om met geoefende waarschijnlijkheid de ontworteling te kunnen inschatten.
Enkele ogenblikken later word ik meegezogen in het realistische relaas van een andere journalist. Er gaat toch niets boven een live verslag van een schokkende getuigenis, die mijn toenemend witte knuisten als gevolg van het wegtrekkende bloed, krampachtig om de stoelleuning doen klemmen. Met van zelfkastijding doortrokken ogen laat de verslaggever de winderige natte elementen hun werk doen, terwijl hij nauwelijks verstaanbaar de betekenis van code oranje uitlegt. Dat getuigt nog eens van een opofferende gezindheid. Geen droog verhaal vanuit een comfortabele studio, maar met een drijfnat gezicht en met van liters regenwater doortrokken kleding verslag doen, met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat dit zijn laatste woorden zullen zijn.
Deze oerelementen maken in mensen een verbluffende kordaatheid en doortastendheid wakker. Een dag eerder heeft de KNVB al laten weten dat de voor zondag geplande wedstrijden niet doorgaan en nog geen dag later zijn er alweer twee nieuwe speeldata bekend!
En wat dacht je van onze NS. Ik spreek met opzet over ‘onze’, want bij succes wil ik graag mede-eigenaar zijn, in tegenstelling tot mislukking; dan heb ik het ineens over ‘ze’ en ‘hullie’. Nergens komt dit zo goed tot uiting als bij voetbal. Wint Oranje, dan hebben ‘we’ gewonnen. Maar bij verlies hadden ‘ze’ het beter moeten doen.
‘Onze’ NS dus had de moed om de dienstregeling aan te passen, evenals ‘onze’ KLM overigens. Dit getuigt van verantwoording durven nemen en onverschilligheid ten opzichte van de vaak vlijmscherpe publieke opinie. Als burger voel ik me veilig, mij kan niets overkomen.
De storm is ondertussen weer geluwd. Het late nieuws probeert nog een keiharde vergelijking met vorige stormen te maken, maar valt ongenadig door de mand als blijkt dat de geraamde schade dit keer aanzienlijk lager uitvalt.
Een storm in een glas water.
Met een gerust hart begeef ik me even later naar de slaapkamer in de wetenschap, dat morgen het echte nieuws weer aan de beurt is. Er gaat niets boven zekerheid.